Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 1 پیاپی 1 1402 03 15 The Legal Status of Consent in Marital Sexual Relations in Iranian Law جایگاه رضایت در روابط جنسی زوجین از منظر حقوق ایران 1 16 10.61838/jecjl.103 FA ایمان عینی تبار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. علی بهرامی نژاد گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. زهرا فهرستی گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1401 12 03 <p>One of the challenges in marital relations is the issue of consent in sexual interactions. Whether a husband may engage in sexual relations with his wife without her sexual consent and the legislator’s stance on this issue are critical subjects requiring discussion and examination. The present article is descriptive-analytical in nature and investigates the aforementioned issues using a library-based research method. The findings indicate that Iran is among the countries that have not defined distinct sexual rights within the family framework. Iranian law does not recognize the concept of coercion into sexual relations or marital rape between spouses, and there is no civil or criminal support for a woman who, without any medical or legal hindrance, does not wish to engage in sexual relations with her husband. However, there is an interpretation that Article 1115 of the Civil Code may be invoked to argue that if coercion by the husband to engage in sexual relations causes bodily harm or damage to the woman’s dignity, she may leave the marital home and reside elsewhere. Nevertheless, this article does not cover situations considered part of the wife’s marital obligations. In criminal law, the sections on Hudud and Ta’zirat do not provide an independent discussion of consent in marital sexual relations. Despite this, considering the policy interests underlying criminalization—such as the prevalence of sexual violence against women, abuse, and the necessity of protecting them—it appears that such acts could be criminalized and proportionate punishments could be established.</p> <p>یکی از چالش‌های روابط زوجین، بحث رضایت در روابط جنسی است. اینکه زوج بدون رضایت جنسی زوجه امکان برقراری روابط جنسی با وی را دارد و رویکرد قانون‌گذار در این خصوص چگونه است از موضوعات مهمی است که نیازمند بحث و بررسی است. مقاله حاضر توصیفی تحلیلی است و با استفاده از روش کتابخانه‌ای به بررسی موضوع موارد اشاره پرداخته است. نتایج بر این امر دلالت دارد که ایران ازجمله کشورهایی است که حقوق جنسی مجزا برای خانواده تعریف نکرده است. حقوق ایران معتقد به موضوعی به‌عنوان اجبار به رابطه جنسی و یا تجاوز زناشویی در رابطه بین زن و شوهر نیست و حمایت مدنی و کیفری از زنی که بدون وجود مشکلی خواهان ارتباط جنسی با شوهر خود نیست وجود ندارد گرچه این دیدگاه مطرح است که با استفاده از ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی می‌توان گفت درصورتی‌که اجبار شوهر به رابطه جنسی سبب ضرر بدنی یا شرافتی برای زن شود، زن می‌تواند خانه مشترک را ترک کرده و در مسکن دیگری سکونت کند. اما این ماده شامل مواردی که وظایف زن شمرده می‌شود را در برنمی‌گیرد. در حقوق کیفری نیز، کتاب حدود و تعزیرات از رضایت در روابط جنسی زوجین، بحث مستقلی ارائه نکرده  است. بااین‌حال به نظر می‌رسد باوجود مصالح مربوط به جرم انگاری مانند رواج خشونت جنسی علیه زنان، اذیت و آزار و لزوم حمایت از آنان می‌توان آن را جرم انگاری نمود و مجازات متناسب برای آن تعیین کرد.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/103/126