Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 2 پیاپی 8 1403 11 30 The Role of Judges’ Mental Models in the International Court of Justice in Developing International Environmental Jurisprudence: A Case Study of the Gabcikovo–Nagymaros Project نقش الگوی ذهنی قضات دیوان بین‌المللی دادگستری در توسعه رویه‌های زیست ‌محیطی بین‌المللی: مطالعه موردی پروژه گابچیکوو–ناگیماروش 177 193 10.61838/jecj.2.4.10 FA سعید سمامی دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سوده شاملو استادیار گروه حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران داریوش اشرافی استادیار گروه حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1403 09 24 <p>Recent developments in the field of international environmental law have further highlighted the role of the International Court of Justice (ICJ) in interpreting and advancing environmental principles. One of the most prominent manifestations of this transformation can be seen in the Court’s judgment in the Gabcikovo–Nagymaros case. In this judgment, the judges went beyond a literal interpretation of treaty texts by relying on emerging principles such as sustainable development, good faith, and cooperation. This article focuses on the mental models of the judges and examines how their legal, interpretive, and philosophical backgrounds influenced judicial decision-making in this case. The findings reveal that the Court, by integrating traditional legal standards with emerging environmental imperatives, has gradually contributed to the development of international environmental norms. The use of purposive and systematic interpretation, reference to general principles of law, and attention to contemporary international considerations affirm the presence of a dynamic and influential mental model in the judges' decision-making process.</p> <p>تحولات اخیر در عرصه حقوق بین‌الملل محیط ‌زیست، نقش دیوان بین‌المللی دادگستری را در تبیین و توسعه اصول زیست‌ محیطی بیش از پیش برجسته ساخته است. یکی از مهم‌ترین جلوه‌های این تحول را می‌توان در رأی دیوان در پرونده گابچیکوو–ناگیماروش مشاهده کرد؛ رأیی که در آن قضات با استناد به اصول نوین از جمله توسعه پایدار، حسن نیت، و همکاری، رویکردی فراتر از تفسیر صرف متن معاهدات در پیش گرفتند. این مقاله با تمرکز بر الگوی ذهنی قضات، به بررسی نحوه تأثیر پیش‌زمینه‌های حقوقی، تفسیری و فلسفی آنان بر تصمیم‌گیری قضایی در این پرونده می‌پردازد. یافته‌های مقاله نشان می‌دهد که دیوان از رهگذر تلفیق معیارهای حقوقی سنتی با مقتضیات نو پدید زیست ‌محیطی، توانسته است به‌صورت تدریجی به توسعه هنجارهای محیط‌زیست بین‌المللی کمک کند. استفاده از تفسیر هدفمند و سیستماتیک، ارجاع به اصول کلی حقوقی، و توجه به ملاحظات بین‌المللی روز، مؤید حضور یک الگوی ذهنی پویا و تأثیرگذار در فرایند رأی‌سازی قضات است.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/128/67