Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 2 پیاپی 5 1403 03 21 Semiotics of Political Communication in the 2016 U.S. Presidential Election نشانه شناسی ارتباطات سیاسی در انتخابات ریاست جمهوری سال 2016 آمریکا 124 142 10.61838/jecjl.188 FA احمدرضا انصاری پور گروه مدیریت علوم ارتباطات اجتماعی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. نسترن خواجه نوری استادیار، گروه مدیریت علوم ارتباطات اجتماعی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. محمد سلطانی فر دانشیار، گروه مدیریت علوم ارتباطات اجتماعی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1402 12 21 <p>The aim of this study is to examine the impact and role of signs in polarizing the relationship among citizens, the media, and politicians within the triangle of political communication. This research addresses both the theoretical dimension of semiotics in political communication and its practical application in the 2016 U.S. presidential election. The victory of Donald Trump in 2016 has been interpreted as a “failure of the print media.” Out of 260 high-circulation newspapers, only 10 local papers supported him. Chantal Mouffe views politics as the “arena of contestation over meaning” and interprets political semiotics through the lens of attaining power, defining it as follows: the display of power relations within sign systems where social identities are constructed can be considered political semiotics. The condition of signs may change based on their degree of deprivation and distance from centers of power. Since these conditions express specific structures of power, they can thus be referred to as “political semiotics.” Elections represent the most prominent form of political participation by the people. In today’s electoral campaigns, citizens and voters encounter a complex system of signs composed of symbols, icons, and indices. The diversity in sign production and the transmission of meaning within the latent codes of political communication among citizens, media, and politicians has led to a polarized environment and an imbalance of power among these three key actors. For this reason, in the 2016 U.S. election, the most reputable polling institutions, the largest news networks, the most widely circulated newspapers and magazines, and political think tanks all predicted Hillary Clinton’s victory and publicly endorsed her. However, to the astonishment of the global community, it was faced with the phenomenon known as “Donald Trump,” who became the 45th President of the United States. Donald Trump emerged as a composite figure—symbolic, indexical, and iconic—that materialized in the semiotic system of the 2016 election, whereas Hillary Clinton (a member of the elite academic class) was portrayed merely as a feminist symbol.</p> <p>هدف از این پژوهش، تاثیر گذاری و نقشِ نشانه‌ها در قطبی سازی رابطه بین شهروندان، رسانه‌ها و سیاستمداران در مثلت ارتباطات سیاسی، می‌باشد. این پژوهش به دو جنبه تئوری نشانه شناسی در ارتباطات سیاسی و همچنین جنبه کاربردی آن در انتخابات ریاست جمهوری کشورآمریکا می‌پردازد. پیروزی دونالد ترامپ درسال 2016 را "شکست رسانه‌های چاپی"،تعبیر کرده اند. از میان 260 روزنامه پرتیراژ فقط 10 روزنامه محلی از او حمایت کردند. شانتا موفه سیاست را " محل نزاع معنا" می‌داند و نشانه شناسی سیاسی را از منظر رسیدن به قدرت تعبیر کرده و آنرا اینگونه تعریف می‌کند: نمایش روابط قدرت در نظام‌های نشانه ای، که هویت‌های اجتماعی در آن‌ها ساخته می‌شود، را می‌توان به عنوان نشانه شناسی سیاسی در نظر گرفت. شرایط نشانه ها، بر اساس میزان محرومیت و دوری آن‌ها از امکانات قدرت، می‌تواند تغییر کند و چون این شرایط بیان خاصی از ساختار قدرت است، لذا می‌توان آنرا " نشانه شناسی سیاسی " نامید. انتخابات بارزترین شکل مشارکت سیاسی مردم می‌باشد. امروزه در کارزار‌های انتخاباتی، شهروندان و رای دهندگان با بازنمایی یک نظام پیچیده نشانه‌ای، مرکب از نمادها، شمایل‌ها و نمایه‌ها مواجه هستند، تنوع تولید نشانه‌ها و انتقال معنا در رمزگانِ نهفته در ارتباطات سیاسی بین شهروندان، رسانه‌ها و سیاستمداران منجر به ایجاد یک فضای دو قطبی و عدم توازن قوا بین این سه بازیگر مهم گردیده است. به همین دلیل،در انتخابات سال 2016 آمریکا، معتبر ترین مراکز نظر سنجی، بزرگترین شبکه‌های خبری، پرتیراژ ترین روزنامه‌ها و مجلات و اندیشکده‌های سیاسی، پیروزی هیلاری کلینتون را پیش بینی و از او حمایت کردند، اما درکمال ناباوری جامعه جهانی با پدیده‌ای به نام " دونالد ترامپ" به عنوان چهل و پنجمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا مواجه گردید. دونالد ترامپ تجمیع یک شخصیت نمادین، نمایه‌ای و شمایلی بود. که در نظام نشانه شناسی انتخابات سال 2016 ظهور و بروز یافت، در حالیکه خانم هیلاری کلینتون (متعلق به طبقه نخبه و دانشگاهی) فقط به عنوان یک نماد فمینستی مطرح شد.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/188/114