Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 4 پیاپی 15 1405 07 01 The Legal Status of Sustainable Development in International Investment Law جایگاه حقوقی توسعه پایدار در حقوق سرمایه گذاری بین المللی 1 22 10.61838/jecjl.286 FA احمد سالاری دانشجوی دکتری، گروه حقوق خصوصی، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران. ابوطالب کوشا استادیار، گروه حقوق خصوصی، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران. ناصر علیدوستی شهرکی استادیار ،گروه حقوق خصوصی، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران. ناصر قاسمی دانشیار ،گروه حقوق جزا و جرم‏شناسی، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران. Journal Article 1404/04/02 <p>Developing countries seek to achieve economic development and reduce their gap with developed countries through attracting foreign investment. Despite its positive economic effects, foreign investment entails negative consequences for the environment, human rights, public health, and employment. These latter concerns are among the core issues of sustainable development, which ensures the continuity of development and prevents its fragility. The main question of this study is whether sustainable development has a normative status in international investment law. If so, what kind of normative status does it hold? There is no consensus on this matter. Various views have been proposed, such as the absence of an independent normative status, the existence of normative status through adaptation with soft law, and its alignment with general principles of international law. This study, employing a descriptive and analytical method, and with reference to international instruments, the evolution of sustainable development, international judicial practice, international treaties, and scholarly opinions, seeks to evaluate existing theories, examine the legal status of sustainable development, critique prior theories, and propose a new theory under the title of customary rule. At present, considering international judicial practice, the growing recognition of sustainable development in international instruments related to investment matters, and the legislative changes arising from the global emphasis on this concept in domestic laws of states, including Iran, sustainable development enjoys normative status within the sources of international investment law. It has moved beyond the stage of soft law and has acquired the characteristics of a customary international rule (customary international law).</p> <p>کشورهای در حال توسعه با جذب سرمایه گذاری  خارجی درصدد دستیابی به توسعه اقتصادی و کم کردن فاصله خود با کشورهای توسعه یافته هستند. سرمایه گذاری خارجی علی رغم اثار مثبت اقتصادی، تبعات منفی بر محیط زیست، حقوق بشر، سلامت عمومی و اشتغال به دنبال دارد. زمینه‌های اخیر، از جمله موضوعات  توسعه پایدار است که سبب پایداری توسعه و جلوگیری از شکنندگی آن خواهد شد. پرسش اصلی این پژوهش این است که ایا توسعه پایدار در  حقوق سرمایه گذاری بین المللی دارای جایگاه هنجاری است یا خیر؟ در صورت وجود، دارای چه نوع جایگاه هنجاری است؟ در این مورد اتفاق نظر وجود ندارد نظریات مختلفی مانند فقدان جایگاه مستقل هنجاری، وجود جایگاه هنجاری و تطبیق آن با حقوق نرم و اصول حقوق بین الملل مطرح شده است. در این پژوهش  تلاش می‌شود تا با روش توصیفی و تحلیلی و با توجه به اسناد بین المللی و سیر تحول توسعه پایدار، تحلیل رویه قضایی بین المللی، معاهدات بین المللی و نظریات حقوقدانان ضمن ارزیابی نظریات ارائه شده، جایگاه حقوقی آن بررسی و ضمن نقد نظریات سابق، نظریه جدید تحت عنوان قاعده عرفی مطرح و تحلیل شود. در حال حاضر، با توجه به رویه قضایی بین المللی، سیر فزاینده توجه به توسعه پایدار در اسناد بین المللی مربوط به مسائل سرمایه گذاری بین المللی، تغییراتی که به تبع توجه جهانی به این مفهوم در قوانین داخلی کشورها از جمله کشور ایران ایجاد شده است؛ توسعه پایدار دارای جایگاه هنجاری در منابع حقوق سرمایه گذاری بین المللی بوده و از مرحله حقوق نرم عبور کرده و واجد اوصاف قاعده عرفی بین المللی (حقوق بین الملل عرفی) است.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/286/232