Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 2 پیاپی 5 1403 03 30 A Comparative Study of Judicial and Executive Approaches to Decongestion in the Legal Systems of Iran and England مطالعه تطبیقی رهیافت‌های قضایی و اجرایی در تراکم‌زدایی در نظام حقوقی ایران و انگلیس 159 174 10.61838/jecjl.293 FA ستاره قیطران گروه حقوق کیفری و جرم شناسی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران. اصغر عباسی گروه حقوق، واحد چالوس ، دانشگاه آزاد اسلامی ، چالوس، ایران. مهدی کاظمی جویباری گروه حقوق، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. Journal Article 1402/11/02 <p>One of the main challenges faced by criminal justice systems such as those of Iran and England is the accumulation of cases and the increase in the prison population. To address these problems, solutions such as criminal diversion have been proposed, which refers to removing the offender from the formal criminal process from the moment of crime detection to the execution of punishment. In England, derived from the common law system, criminal diversion is carefully and extensively applied at different stages, from pre-trial (by the police, prosecutor, and administrative bodies) to trial (by the judge). Even in certain serious offenses, measures are available to remove low-risk individuals from the formal process. In contrast, in Iran little attention has been paid to these measures, and their use is limited and conditional upon circumstances such as the consent of the complainant. This comparative study has been conducted with three objectives: (1) to demonstrate the advantages of the English approach, (2) to identify the weaknesses and barriers to diversion in Iran, and (3) to introduce England’s model of maximum diversion as a framework for reforming Iran’s criminal policy.</p> <p>یکی از چالش‌های اصلی نظام‌های عدالت کیفری مانند ایران و انگلستان، تراکم پرونده‌ها و افزایش جمعیت زندانیان است. برای مقابله با این مشکلات، راهکارهایی مانند <strong>قضازدایی کیفری</strong> پیشنهاد شده‌اند که به معنای خارج کردن مرتکب از فرایند رسمی کیفری از لحظه کشف جرم تا اجرای مجازات است. در انگلستان، برگرفته از نظام کامن‌لا، قضازدایی کیفری با دقت و در مراحل مختلف، از پیش‌دادرسی (توسط پلیس، دادستان و نهادهای اداری) تا دادرسی (توسط قاضی) به‌طور گسترده به‌کار گرفته می‌شود. حتی در برخی جرایم شدید نیز برای افراد کم‌خطر تدابیری برای خروج از فرایند رسمی وجود دارد. در مقابل، در ایران توجه چندانی به این تدابیر نشده، و استفاده از آن‌ها محدود و مشروط به شرایطی مانند رضایت شاکی است. این پژوهش تطبیقی با سه هدف انجام شده است: ۱) نمایش مزایای رویکرد انگلستان، ۲) شناسایی ضعف‌ها و موانع قضازدایی در ایران، و ۳) معرفی الگوی قضازدایی حداکثری انگلستان به عنوان الگویی برای اصلاح سیاست جنایی ایران.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/293/180