Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 4 پیاپی 14 1405 04 01 Assessment of the Impact of the Principles of the State of Emergency Doctrine on the Cycle of Governance Inefficiency in Iraq: Barriers to Rebuilding Public Trust and the Role of Institutional Reforms ارزیابی تأثیر اصول نظریه وضعیت اضطراری بر چرخه ناکارآمدی حکمرانی در عراق: موانع بازسازی اعتماد عمومی و نقش اصلاحات نهادی 1 19 FA علی خلف ترکی الجبوری دانشجوی دکتری گروه حقوق عمومی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران محمدشریف شاهی گروه حقوق عمومی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران سعد عبدالله خلف گروه حقوق، دانشگاه العراقیه، استان بغداد، عراق زینب پورخاقان شاهرضایی گروه حقوق بین الملل، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article 1404/03/09 <p>Iraq, as a country that has faced severe governance challenges in the aftermath of military invasion and widespread security crises, represents a unique case for examining the impact of emergency policies on the governing system and public trust. The Iraqi government, through the repeated use of emergency instruments such as declaring martial law, restricting civil liberties, and strengthening the control of security institutions, has sought to manage security and economic problems. However, due to weaknesses in transparency, insufficient oversight, and mismanagement, these measures have not only failed to improve conditions but have also intensified the cycle of institutional inefficiency and further eroded the legitimacy of governance. In this study, the researcher, employing a descriptive-analytical method and based on the framework of the state of emergency doctrine, argues that excessive reliance on emergency tools without long-term planning for strengthening civil institutions and structural reforms deepens the gap between the state and citizens and reduces public trust. The governance inefficiency crisis in Iraq arises from a vicious cycle in which emergency conditions combine with institutional weakness, and the government’s inability to provide essential services and respond to the needs of the people undermines its legitimacy. Rebuilding public trust in Iraq requires the implementation of institutional reforms, the strengthening of civil oversight, transparency in the use of emergency instruments, and the establishment of a foundation for citizen participation in decision-making. These measures can contribute to the process of restoring legitimacy and transitioning from emergency conditions to sustainable governance.</p> <p>عراق به‌عنوان کشوری که پس از دوران تهاجم نظامی و بحران‌های امنیتی گسترده با چالش‌های شدید حکمرانی مواجه است، نمونه‌ای منحصر به فرد برای بررسی تأثیر سیاست‌های اضطراری بر نظام حاکمیتی و اعتماد عمومی به شمار می‌رود. دولت عراق با استفاده مکرر از ابزارهای وضعیت اضطراری نظیر اعلام حکومت نظامی، محدودسازی آزادی‌های مدنی و تقویت کنترل نهادهای امنیتی، درصدد مدیریت مشکلات امنیتی و اقتصادی برآمده است. بااین‌حال، این اقدامات به دلیل ضعف در شفافیت، نظارت ناکافی و سوءمدیریت، نه تنها به بهبود شرایط منجر نشده، بلکه چرخه ناکارآمدی نهادی و تنزل مشروعیت حکمرانی را نیز تشدید کرده است. محقق در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی تحلیلی، بر اساس چارچوب نظریه وضعیت اضطراری، استدلال می‌کند که اتکای بیش از حد به ابزارهای اضطراری بدون برنامه‌ریزی بلندمدت برای تقویت نهادهای مدنی و اصلاحات ساختاری، موجب تعمیق فاصله میان دولت و شهروندان و کاهش اعتماد عمومی می‌شود. بحران ناکارآمدی حکمرانی در عراق ناشی از یک چرخه معیوب است که در آن شرایط اضطراری با ضعف نهادی ترکیب شده و ناتوانی دولت در ارائه خدمات اساسی و پاسخگویی به نیازهای مردم، مشروعیت آن را تضعیف می‌کند. بازسازی اعتماد عمومی در عراق مستلزم اجرای اصلاحات نهادی، تقویت نظارت‌های مدنی، شفافیت در استفاده از ابزارهای اضطراری و ایجاد بستری برای مشارکت شهروندان در تصمیم‌گیری‌ها است. این اقدامات می‌تواند به روند بازسازی مشروعیت و گذار از شرایط اضطراری به حکمرانی پایدار کمک کند.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/360/224