Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 1 پیاپی 1 1402 09 30 Comparative Study of the Nature of Administrative Contracts in Iran and France مطالعۀ تطبیقی ماهیت قراردادهای اداری در ایران و فرانسه 106 122 10.61838/jecjl.532 FA شیدا گیلانی کارشناسی ارشد، گروه حقوق خصوصی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. محمد شمعی دکتری، گروه حقوق عمومی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامي، اصفهان، ایران Journal Article 1402/06/20 <p>The Iranian legal system, particularly in the field of administrative law, has been influenced by France. Accordingly, both in terms of structure and formal organization, as well as in substantive rules, Iranian administrative law can be regarded as largely derived from French administrative law. Administrative contracts are no exception to this influence. The debates among French legal scholars regarding the nature of administrative contracts can generally be categorized into three main theories: first, the theory of unity, which considers administrative contracts to be identical to private contracts; second, the theory of duality, which maintains that administrative contracts are fundamentally distinct from private contracts; and third, the mixed or hybrid theory, which suggests that administrative contracts share certain similarities with private contracts while differing in other respects (the quasi-contractual–quasi-legislative hypothesis). It appears that differences in the formation, execution, termination, and interpretation of administrative contracts, as compared to private contracts, support the independence of this branch of administrative law and justify its recognition even as a distinct academic discipline. The specific principles and specialized rules governing public services, as well as the formation, execution, termination, and interpretation of administrative contracts, have developed to such an extent that the proposition equating administrative contracts with private contracts can no longer be sustained. Nor can it be assumed that this branch of contract law simply follows the framework of private law and general contract principles. In this article, the authors, by presenting classical legal doctrines developed in France, attempt to delineate these differences and to address the critiques associated with them. The research method is descriptive–analytical.</p> <p>نظام حقوقی ایران در عرصۀ حقوق اداری، از کشور فرانسه تأثیر پذیرفته و ازاین‌رو، هم در عرصۀ شکل و ساختار و هم در زمینۀ قواعد ماهوی می‌توان گفت حقوق اداری ایران، تابعی است محض از حقوق اداری فرانسه. قراردادهای اداری نیز از این مقوله مستثنا نیست. مجادلاتی که بین حقوق‌دانان فرانسوی درمورد ماهیت قرارداد اداری شکل گرفته، در سه نظریۀ کلی، قابل طرح‌اند؛ قرارداد اداری، همان قرارداد خصوصی است (نظریۀ وحدت یا یگانگی)، قرارداد اداری با قرارداد خصوصی متفاوت است (نظریۀ ثنویت یا دوگانگی)، قرارداد اداری از جهاتی شبیه قرارداد خصوصی است و از جهاتی با آن فرق دارد (نظریۀ مختلط یا ترکیب؛ فرض شبه‌قراردادی ـ شبه‌قانونی). به نظر می‌رسد تفاوت در انعقاد، اجرا و خاتمه و تفسیر قراردادهای اداری و خصوصی می‌تواند مبیّن استقلال این شاخه از دانش حقوق اداری و طرح آن حتی به‌عنوان یک شعبۀ مستقل علمی باشد. اصول خاص و قواعد ویژۀ حاکم بر خدمات عمومی و انعقاد و اجرا و خاتمه و تفسیر قراردادهای اداری به‌قدری تخصصی شده و گسترش یافته که دیگر نمی‌توان گزاره قرارداد اداری همان قرارداد خصوصی است را پذیرفت و باور داشت این شاخه از حقوق قراردادها از نظام حقوق خصوصی و قواعد عمومی قراردادها تبعیت می‌کند. در این مقاله، نگارندگان با طرح دکترین حقوقی کلاسیک مطرح در فرانسه کوشیده‌اند این وجوه تفاوت را ترسیم، و نقدهای حاکم بر آن را مطرح نمایند. روش تحقیق، توصیفی ـ تحلیلی است.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/532/324