Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی در دست انتشار 1406 06 01 A Comparative Study of the Duty to Prevent Loss to the Counterparty in Contract Law بررسی تطبیقی تکلیف پیشگیری از زیان طرف مقابل در حقوق قراردادها 1 19 FA رضاحسین گندمکار استاد، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران عزیزاله فهیمی دانشیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران سید اسماعیل سیدسجادی دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران Journal Article 1404/10/01 <p>The duty to prevent loss to the counterparty constitutes one of the most significant manifestations of transformation in contract law, grounded in principles such as “equity,” “good faith,” and “economic efficiency.” This duty obliges the injured party to adopt reasonable measures to prevent harm to the counterparty and entails several legal consequences, the most important of which are deprivation of the right to claim avoidable damages, non-enforcement of the contract, and substitute performance. The present study employs a descriptive–analytical method with a comparative approach between the United States legal system, Imami jurisprudence, and Iranian law in order to examine the foundations and effects of this duty in American law, as well as the feasibility and challenges of its recognition in Iranian law. In American law, particularly within the field of contract law, this duty has been accepted and performs an effective role in limiting contractual liability and enhancing economic efficiency. In Imami jurisprudence, doctrines such as the “no harm” principle, the “assumption of risk” rule, and “good faith” may provide theoretical support for the acceptance of this duty. In Iranian positive law, this duty may be implicitly inferred from provisions such as Article 4 of the Civil Liability Act and Article 15 of the Insurance Act. The principal challenge, however, lies in the requirement of specific performance under Article 237 of the Iranian Civil Code.</p> <p>تکلیف پیشگیری از زیان طرف مقابل، یکی از مهم‌ترین جلوه‌های تحول در حقوق قراردادهاست که بر مبنای اصولی چون «انصاف»، «حسن نیت» و «کارایی اقتصادی» شکل گرفته است. این تکلیف، طرف زیان‌دیده را ملزم می‌کند تا با اتخاذ اقدامات معقول، از ورود خسارت به طرف مقابل پیشگیری کند و دارای آثار متعددی می‌باشد که مهمترین آنها، محرومیت از حق مطالبه زیان‌های قابل پیشگیری، عدم پایبندی به قرارداد و اجرای جایگزین است. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و رویکرد تطبیقی میان نظام حقوقی آمریکا و فقه امامیه و حقوق ایران، به بررسی مبانی و آثار این تکلیف در حقوق آمریکا و امکان سنجی و چالش‌های پیش‌روی آن در حقوق ایران می‌پردازد. در حقوق آمریکا، این تکلیف به‌ویژه در حوزه قراردادها، پذیرفته شده و کارکردی مؤثر در تحدید مسئولیت قراردادی و افزایش کارایی اقتصادی دارد. در فقه امامیه، قواعدی چون «لاضرر»، «اقدام» و «حسن نیت» می‌تواند پشتوانه پذیرش این تکلیف باشند. در حقوق  موضوعه ایران از مقرراتی همچون ماده ۴ قانون مسئولیت مدنی و ماده ۱۵ قانون بیمه، به ‌طور ضمنی میتوان این تکلیف را استنباط کرد و چالش عمده در لزوم اجرای عین تعهد در ماده ۲۳۷ قانون مدنی است.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/552/331