Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی در دست انتشار 1406 08 01 The Jurisprudential-Legal Feasibility of Increasing Mahr After the Formation of a Permanent Marriage Contract: A Review of Judicial Practice امکان سنجی فقهی-حقوقی افزایش مهریه بعد از تحقق عقد نکاح دائم با نگاهی به رویه‌ی قضائی 1 16 FA یاسر معینی فر دانشجوی دکتری، گروه حقوق، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران زهرا تجری موذنی گروه حقوق، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران هادی سمنانی نژاد دانشجوی دکتری ،گروه حقوق، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران Journal Article 1404 11 01 <p>The views of Imamiyyah jurists regarding the amount of mahr are divided into two categories. A small number of jurists maintain that the amount of mahr should not exceed five hundred dirhams. However, the predominant opinion among Imamiyyah jurists is that mahr has no minimum or maximum quantitative limit, and that the determining criterion is the mutual intention and agreement of the spouses in this regard. Regarding the maximum amount of mahr, Sunni jurists unanimously agree that mahr has no fixed upper limit; nevertheless, they differ concerning the minimum amount of mahr. In Iranian positive law, Article 1080 of the Civil Code, following the predominant opinion of Imamiyyah jurists, considers the determination of mahr to be subject to the mutual consent of the contracting parties and does not prescribe any minimum or maximum limit for it. Increasing the amount of mahr after the marriage contract is among the agreements that are currently common in social custom and practice. Concerning the legal nature of such agreements, jurists and legal scholars have expressed two different views. One view holds that an increase in mahr after the marriage contract, even if binding and enforceable, does not constitute mahr. The other view considers the agreed additional amount to be part of the mahr itself. Judicial practice has likewise not adopted a uniform position regarding the validity of such agreements. In the authors’ opinion, increasing mahr after the marriage contract possesses both legal and Sharīʿa legitimacy, and the parties may, based on the principle of freedom of contract and autonomy of will, increase the amount of mahr after the realization of the marriage.</p> <p>دیدگاه فقهای امامیه، در رابطه با میزان مهریه به دو دسته تقسیم می‌شود. عده‌ی اندکی معتقدند که میزان مهر نباید بیش از پانصد درهم باشد. اما نظر مشهور فقهای امامیه بر این است که مهریه به لحاظ کمیت، اقل و اکثری ندارد و معیار، اراده‌ی مشترک زوجین در این خصوص می باشد. دررابطه  با حداکثر میزان مهریه، اتفاق فقهای اهل سنت بر این است که مهریه سقف معینی ندارد؛ اما میان ایشان در مورد حداقل مقدار مهریه، اختلاف نظر وجود دارد.در حقوق موضوعه‌ی ایران، ماده‌ی1080 قانون مدنی،  به پیروی از دیدگاه مشهور فقهای امامیه تعیین مهر را تابع تراضی متعاقدین تلقی می نماید و حداقل و حداکثری برای آن تعیین ننموده است. افزایش میزان مهریه بعد از عقد، از جمله توافقات مورد بحث و رایج در عرف کنونی است. در رابطه با ماهیت توافقات مذکور بین فقها و حقوقدانان، دو نظر مختلف وجود دارد. یک نظر افزایش مهر پس از عقد نکاح را هر چند لازم الوفاء باشد، مهر محسوب نمی‌کند. نظر دیگر این است که مقدار مورد توافق، مهریه تلقی می‌گردد. رویه‌ی قضایی نیز درباره‌ی صحت چنین توافقی، دیدگاه یکسانی ندارد. به نظر نگارندگان، افزایش مهریه بعد از عقد، وجاهت قانونی و شرعی داشته و طرفین می توانند براساس اصل حاکمیت اراده، میزان مهریه را بعد از تحقق نکاح  افزایش دهند.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/583/423