Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی در دست انتشار 1406 12 01 Legal Status of Victims of Neural Hacking in the Commission of Unintended Crimes: Examining the Defense of Cyber Coercion within the Criminal Liability Framework تحلیل وضعیت حقوقی بزه‌دیدگان هک عصبی در ارتکاب جرایم ناخواسته؛ واکاوی دفاع اجبار سایبری در نظام مسئولیت کیفری 1 17 FA حمزه همدمی خطبه سرا گروه حقوق، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران. حمید شاکری دکتری، گروه حقوق، واحد دشتستان، دانشگاه آزاد اسلامی، برازجان، ایران. محمود حبیبی تبار گروه حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1404/12/01 <p>Recent advances in neurotechnology, brain–computer interfaces, and cognitive artificial intelligence have enabled direct intervention in human neural processes, giving rise to an emerging phenomenon known as “neural hacking.” In such circumstances, an attacker infiltrates neural systems or brain-connected devices and may disrupt an individual's volition, decision-making capacity, motor control, or perception, thereby placing that person in a situation where they unknowingly or involuntarily engage in criminal conduct. This development challenges the traditional foundations of criminal liability, including mens rea, free will, and behavioral control, and raises fundamental questions concerning the legal status of individuals who commit offenses while under the influence of neural interference. Adopting an analytical–critical approach, this article first examines the nature of neural hacking and various forms of cognitive, motor, and perceptual intervention. It then demonstrates that crimes resulting from such interventions often lack the requisite mental elements necessary for the attribution of criminal responsibility. Subsequently, the legal status of victims of neural hacking is analyzed, and it is argued that such individuals should not be regarded as autonomous offenders but rather as instrumentalities of crime, and therefore should be exempt from criminal liability. The article further explores the emerging defense of “cyber coercion” as a novel extension of traditional defenses based on physical and psychological coercion, demonstrating that advanced criminal justice systems may recognize this defense in situations involving the absence of neural control. The findings indicate that existing criminal justice systems are inadequately prepared to address offenses arising from neural hacking and require fundamental reforms concerning criminal liability, the burden of proof, attribution rules, and the definition of new offenses associated with neural interference. Finally, the article proposes a series of legislative and policy recommendations that may serve as the foundation for developing a forward-looking legal framework governing cyber-cognitive crimes.</p> <p>پیشرفت‌های اخیر در حوزه نوروتکنولوژی، رابط‌های مغز–رایانه و هوش مصنوعی شناختی، امکان مداخله مستقیم در فرآیندهای عصبی انسان را فراهم کرده و زمینه‌ساز ظهور پدیده‌ای نوظهور به نام «هک عصبی» شده است. در این وضعیت، مهاجم با نفوذ به سامانه‌های عصبی یا ابزارهای متصل به مغز، می‌تواند اراده، تصمیم‌گیری، کنترل حرکتی یا ادراک فرد را مختل کرده و او را در موقعیتی قرار دهد که ناخواسته مرتکب رفتار مجرمانه شود. این تحول، بنیان‌های سنتی مسئولیت کیفری،از جمله قصد مجرمانه، اراده آزاد و کنترل بر رفتار را به چالش می‌کشد و پرسش‌های اساسی درباره وضعیت حقوقی بزه‌دیدگانی را مطرح می‌کند که تحت تأثیر مداخله عصبی، مرتکب جرم شده‌اند.در همین راستا مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی–انتقادی، نخست ماهیت هک عصبی و انواع مداخله شناختی، حرکتی و ادراکی را بررسی می‌کند و سپس نشان می‌دهد که جرایم ناشی از این مداخلات، در بسیاری موارد فاقد عناصر روانی لازم برای انتساب مسئولیت کیفری هستند. در ادامه، وضعیت حقوقی بزه‌دیدگان هک عصبی تحلیل می‌شود و استدلال می‌گردد که این افراد نه «فاعل مختار»، بلکه «ابزار جرم» محسوب می‌شوند و باید از مسئولیت کیفری معاف شوند. مقاله همچنین دفاع نوظهور «اجبار سایبری» را به‌عنوان توسعه‌ای جدید از دفاع اجبار فیزیکی و روانی بررسی کرده و نشان می‌دهد که در نظام‌های کیفری پیشرفته، امکان پذیرش این دفاع در موارد فقدان کنترل عصبی وجود دارد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که نظام‌های کیفری موجود برای مواجهه با جرایم ناشی از هک عصبی آمادگی کافی ندارند و نیازمند اصلاحات بنیادین در حوزه مسئولیت کیفری، بار اثبات، قواعد انتساب و تعریف جرایم جدید مرتبط با مداخله عصبی هستند. در پایان، مقاله مجموعه‌ای از پیشنهادهای تقنینی و سیاست‌گذاری ارائه می‌دهد که می‌تواند مبنای تدوین چارچوب حقوقی آینده‌نگر در حوزه جرایم سایبری–شناختی قرار گیرد.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/623/364