Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی در دست انتشار 1406 10 01 Transformations of the Contractual System in Light of Self-Executing Contracts تحولات نظام قراردادی در پرتو قراردادهای خوداجرا 1 19 FA امیرتیمور تاجمیری دانشجوی دکتری، گروه حقوق خصوصی، پردیس بین‌المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران جعفر نوری یوشانلویی دانشیار، گروه حقوق خصوصی ، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران Journal Article 1404/11/01 <p>The phenomenon commonly referred to as the smart contract is among the technological developments that have attracted considerable attention in academic and media circles in recent years. The present study, conducted through a descriptive-analytical method with a comparative approach and utilizing library-based and internet-based resources, focuses on identifying and explaining the transformative effects of self-executing contracts. The principal question addressed by this research is the extent to which this innovation is capable of transforming the formal and substantive structure of contracts. The findings indicate that the lack of precision in the application of technical terminology such as artificial intelligence, blockchain, and even the concept of contract itself constitutes one of the major obstacles to an accurate understanding of this phenomenon. Transformations in the linguistic and syntactic structures of contracts, the dominance of conditional logic, the reduction of the adverse effects of human emotions and subjective judgments, and the decreased reliance on public authority in the process of contract enforcement are among the most significant formal and substantive changes brought about by the smart contract paradigm. Nevertheless, despite its substantial capacities and advantages, this paradigm has not achieved widespread public acceptance due to its excessive complexity.</p> <p>پدیده موسوم به قرارداد هوشمند از جمله موضوعات فناورانه‌ای محسوب می‌شود که طی سالیان اخیر در محافل علمی و رسانه‌ای توجه زیادی را به سوی خود جلب نموده است. مطالعه حاضر که با بهره‌گیری از روش توصیفی تحلیلی و با رویکرد مقایسه‌ای به مدد ابزارهای کتابخانه‌ای و اینترنت انجام گردیده است، بر بیان آثار تحولی قراردادهای خود اجرا تمرکز نموده است. پرسش اصلی که پژوهش حاضر درصدد یافتن پاسخی مناسب برای آن می‌باشد، این است که نوآوری مذکور تا چه میزان قادر است ساختار شکلی و ماهوی قراردادها را متحول نماید. یافته‌ها حکایت از این دارد که عدم دقت در زمینه‌ کاربرد دقیق کلمات و واژگان تخصصی مانند هوش مصنوعی، بلاک‌چین و حتی قرارداد از جمله عوامل بازدارنده در شناخت دقیق پدیده مذکور است؛ دگرگونی در ساختارهای زبانی و دستوری قراردادها، حاکم نمودن منطق شرطی، کاهش تاثیرات افکار واحساسات مخرب انسانی و کاهش وابستگی به قدرت عمومی در فرایند اجرای قراردادها از اهم تحولات شکلی و ماهوی است که در پرتو الگوواره قراردادهای هوشمند حاصل شده است و الگوواره مذکور به‌رغم برخورداری از ظرفیت‌ها و توانمندی‌های پیش‌گفته، به علت پیچیدگی بیش از حد، با اقبال عمومی مواجه نشده است.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/624/413