Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 2 پیاپی 5 1403 02 20 The Nature of Love in the Bektashi Mystical Path with Emphasis on the Poetry of Yunus Emre بررسی ماهیت عشق در سلوک عرفانی بکتاشیه با تکیه بر اشعار یونس امره 112 123 10.61838/jecjl.85 FA مهدی قهرمان نوه سی مربی ، گروه معارف اسلامی ، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی ، ارومیه ، ایران. حسین محمدزاده صدیق استاد تمام ، گروه زبان و ادبیات، دانشگاه تربیت معلم، کرج، ایران. رضا الهی منش استادیار ، گروه تصوف و عرفان اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران. Journal Article 1402 12 01 <p>Love, as one of the fundamental pillars of Islamic mysticism, occupies an exalted and unparalleled status within the Bektashi spiritual tradition. In this school of thought, love is not merely a fleeting emotion, but rather a transcendent path toward proximity to the Divine and ultimate union with the Absolute Truth. The poetry of Yunus Emre, the renowned Bektashi poet and mystic, with its simple yet profound and impactful expression, has deeply permeated Bektashi lodges and reflects this sublime reality. Accordingly, the present study, employing a library-based methodology and an analytical approach, explores the concept and status of love in the poetry of Yunus Emre and examines it as a generative and transformative truth in the creation and spiritual life of humanity. In the thought of Yunus Emre, there exists a deep and inseparable connection between metaphorical love for fellow human beings, love for the Prophet Muhammad (peace be upon him), and love for the Divine Essence. Metaphorical love, which manifests through affection and companionship with others, marks the initial stage of the mystical journey. This love, as it progresses, evolves through attachment to the Prophet (peace be upon him)—who serves as both the intermediary of creation and the guide toward Truth—and ultimately reaches its pinnacle in the station of divine love. This progression, culminating in fana fi Allah (annihilation in God), defines the ultimate goal of spiritual journeying in the Bektashi school.</p> <p>عشق، به‌عنوان یکی از ارکان عرفان اسلامی، در سلوک عرفانی بکتاشیه جایگاهی والا و بی‌مانند دارد. در این مکتب، عشق نه صرفاً احساسی زودگذر، بلکه مسیری متعالی برای نیل به قرب الهی و وصول به حق‌تعالی است. اشعار یونس امره، شاعر و عارف نامدار بکتاشی، با بیانی ساده، ژرف و تأثیرگذار، در تکیه‌های بکتاشی نفوذی گسترده یافته و بازتابی از این حقیقت متعالی را به نمایش گذاشته است. از این‌رو، پژوهش حاضر با بهره‌گیری از روش کتابخانه‌ای و رویکرد تحلیلی، به بررسی مفهوم و جایگاه عشق در اشعار یونس امره پرداخته و آن را به‌مثابه حقیقتی موجد و تحول‌آفرین در خلقت و حیات معنوی انسان مورد کاوش قرار داده است. در اندیشه یونس امره، پیوندی عمیق و ناگسستنی میان عشق مجازی به انسان‌ها، عشق به پیامبر اکرم (ص) و عشق به ذات اقدس الهی برقرار است. عشق مجازی، که در محبت و دوستی با انسان‌ها تجلی می‌یابد، منزلگاه آغازین سلوک عرفانی است. این عشق، در ادامه، با دل‌بستگی به پیامبر (ص) – که واسطه خلقت و هدایت‌گر به‌سوی حق است – تکامل یافته و در نهایت، در مقام عشق الهی به اوج خود می‌رسد. این سیر، که با فنا فی‌الله به کمال می‌انجامد، غایت سلوک معنوی انسان را در مکتب بکتاشی رقم می‌زند.</p> https://www.jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/85/100