تحلیل تطبیقی ماهیت و آثار انتقال قرارداد در حقوق ایران و فرانسه
کلمات کلیدی:
انتقال قرارداد, انتقال دین, انتقال طلب, قائممقامی قراردادی, حقوق تطبیقی, حقوق ایران, حقوق فرانسهچکیده
انتقال قرارداد به عنوان یکی از نهادهای مهم حقوق قراردادها، در نظامهای حقوقی مختلف به ویژه در حقوق فرانسه و ایران جایگاه متفاوتی یافته است. در حقوق فرانسه، به ویژه پس از اصلاحات قانون مدنی سال 2016، نظریه عمومی انتقال قرارداد به طور صریح شناسایی و قواعد مشخصی برای آن پیشبینی شده است. در مقابل، در حقوق ایران اگرچه نهادهایی همچون انتقال طلب، تبدیل تعهد و قائممقامی وجود دارند، اما نهاد انتقال قرارداد به عنوان یک نهاد مستقل به طور صریح در قانون مدنی پیشبینی نشده و بیشتر در قالب تحلیلهای دکترین و رویه قضایی بررسی میشود. هدف این پژوهش، تحلیل تطبیقی ماهیت و آثار انتقال قرارداد در حقوق ایران و فرانسه است. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با رویکرد تطبیقی انجام شده و تلاش دارد ضمن بررسی مبانی نظری انتقال قرارداد، ماهیت حقوقی آن و آثار انتقال نسبت به طرفین و اشخاص ثالث را تحلیل کند. یافتههای تحقیق نشان میدهد که حقوق فرانسه با پذیرش نظریه انتقال قرارداد، آن را به عنوان نهادی مستقل از انتقال طلب و انتقال دین شناسایی کرده است؛ در حالی که در حقوق ایران، تحلیل ماهیت انتقال قرارداد عمدتاً بر مبنای ترکیبی از انتقال طلب، انتقال دین و توافق سهجانبه تبیین میشود. در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت شناسایی صریح این نهاد در نظام حقوقی ایران به منظور افزایش کارآمدی روابط قراردادی تأکید میکند.
دانلودها
مراجع
Amin, S. A. M., & Shobeiri Zanjani, S. H. (2021). A Comparative Study of the Legal Nature of the Condition of Ability to Deliver in Iranian Law, French Law, and Imami Jurisprudence. Comparative Research on Islamic and Western Law, 8(4), 35-60.
Arashpour, A. R., Jalali, M., & Ghajavand, M. (2022). A Comparative Analysis of the Structure and Legal Nature of Participatory Facility Contracts in International Commercial Law and Iranian Law. Legal Studies: Social Sciences and Humanities of Shiraz, 14(1), 1-36.
Bigdeli, S., & Osanloo, A. (2022). A Comparative Study of Contract Extinction in French and Iranian Law. Private Law Research, 10(38), 9-44.
Fasihizadeh, A. R., & Heydari Soureshjani, A. (2015). A Comparative Analysis of the Nature and Cause of Formation of Legal Acts and Legal Events in Iranian and French Law. Comparative Research on Islamic and Western Law, 2(2), 25-48.
Feizi Chakab, G. N., & Darzi, A. (2014). The Legal Nature of Factoring Finance Contracts: A Comparative Study of American, English, French, and Iranian Law. Comparative Legal Studies, 5(2), 509-533.
Herati, M. (2023). A Study of the General Theory of Contract Transfer in New French Law and Its Position in Iranian Law. Contemporary Comparative Legal Studies, 14(30), 307-330.
Hersij Sani, P., & Ghouti, A. (2022). The Effects of Contract Transfer on the Obligations of the Transferee: A Comparative Study of French Law and Iranian Judicial Practice. Third International Conference on Jurisprudence, Law, Advocacy, and Social Sciences in the Horizon of Iran 2025,
Isaei Tafreshi, M., & Abdali, M. (2012). Approaches to Contract Protection in Economic Analysis of Law: A Comparative Study in Iranian and French Law. Comparative Law Research: Modares Humanities, 16(2 (76)), 151-173.
Karimi, A., Na'am, M., & Asadzadeh, S. (2021). A Comparative Study of the Legal Status of Contractual Groups in Iranian and French Law. Comparative Law Scientific Biannual, 8(2), 121-140.
Khan Mohammadi, H., Karimi, A., Mazloom Rahni, A. R., & Bahmani, M. (2023). The Effectiveness of Good Faith in Limiting Obligations: A Comparative Study of Iranian Law and the New French Law. Legal Research, 22(53), 87-114.
Poursyed, B., & Najafabadi Farahani, M. (2020). The Transfer Effect of Contract in Iranian and French Law Based on the 2016 Reforms of the Civil Code. Legal Research Quarterly, 23(92), 385-408.
Yazdanian, A. R. (2019). The Concept and Effects of Notice of Default (Mise en demeure) in Obligations: A Comparative Study in French Law. Shiraz Legal Studies, 11(3), 207-242.
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 Vajiheh Vaazeh Mousavi (Author); Parveen Akbarineh; Naser Masoudi (Author)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
