محتوای خشونتآمیز پلتفرمهای فراملی و نادیده گرفتن آگاهانه محتواهای مروج تروریسم در قبال اغتشاشات دیماه ۱۴۰۴ ایران
کلمات کلیدی:
پلتفرمهای فراملی, مسئولیت حقوقی, تحریک به خشونت, ترک فعل, حقوق بینالملل بشر, وقایع دیماه ۱۴۰۴چکیده
گسترش نفوذ پلتفرمهای فراملی در زیستبوم دیجیتال، چالشهای نوینی را در حوزه مسئولیت حقوقی گردانندگان این سکوها ایجاد کرده است. وقایع دیماه ۱۴۰۴ نشان داد که این پلتفرمها از نقش «مجرای محض» خارج شده و به واسطه مدیریت ارادی محتوا، به بازیگرانی اثرگذار در تحولات امنیتی تبدیل شدهاند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی وضعیت حقوقی تحریک به خشونت از منظر حقوق بینالملل بشر و دکترینهای داخلی، به بررسی مسئولیت گردانندگان این پلتفرمها میپردازد. یافتههای تحقیق نشان میدهد که مسئولیت این کنشگران فراتر از «فعل مثبت» در قالب تحریک الگوریتمی، شامل «ترک فعل» یا امتناع عمدی از مهار خشونت نیز میشود. بر اساس اصل «دقت مقتضی » و قاعده فقهی «تسبیب»، گردانندگان پلتفرمها به دلیل دسترسی فنی به ابزارهای نظارتی و نادیده گرفتن آگاهانه محتواهای مروج تروریسم و خشونت، دارای مسئولیت مدنی و کیفری هستند. این مطالعه تأکید میکند که سکوت و عدم مداخله پلتفرمها در بحرانهای اجتماعی، نه یک عمل خنثی، بلکه نقض تعهدات حقوقی بینالمللی و حاکمیتی است که پیامدهای جبرانناپذیری بر امنیت انسانی بر جای گذاشته است.
دانلودها
مراجع
Abbasi, M. (2023). Criminal Law and Criminology of Cyberspace: With a View to the Phenomenon of Chaos Engineering. Legal Publications.
Digital Services Act, (2022).
Falsafi, H. (2020). The Evolution of International Law: From Classical Law to Human Rights. Nashr-e No.
Ghaemi, M. (2024). Double Standards in Content Moderation: A Case Study of Meta's Performance in the Middle East. Journal of Media and Cyberspace Studies, 5(1).
Ghari Seyed Fatemi, S. M. (2019). Freedom of Expression and Its Restrictions in the International Human Rights System. Legal Research Quarterly(Special Issue).
International Law Commission. (2001). Draft Articles on Responsibility of States for Internationally Wrongful Acts (ARSIWA, Issue.
Kadkhodaei, A. (2022). Platform Governance and the Challenge of National Independence in Light of Recent Events.
Kaye, D. (2019). Speech Police: The Global Struggle to Govern the Internet. Columbia Global Reports.
Mirabbasi, S. B., & Sadat, S. L. (2020). Examining the Concept of Due Diligence in International Law with Emphasis on Cyberspace. International Legal Journal(62).
Mohammadi, R., & Sotoudeh, M. (2023). Analysis of the International Responsibility of Social Platforms in the Algorithmic Management of Security Crises. International Legal Journal(68).
Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights. (2013). Rabat Plan of Action.
Schmitt, M. N. (2017). Tallinn Manual 2.0 on the International Law Applicable to Cyber Operations. Cambridge University Press.
Tofighi, A. (2023). Civil and Criminal Liability of New Intermediaries in Cyberspace. Mizan.
International Covenant on Civil and Political Rights, (1966).
United Nations Human Rights Council. (2011). Guiding Principles on Business and Human Rights.
Vizheh, M. (2022). Information and Communication Technology Law: Governance Challenges in the Digital Age. Shahr-e Danesh Institute for Legal Studies and Research.
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 Ali Yari (Author); Valiollah Ansari; Ali Akbar Esmaeili (Author)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
